Wspomnienie, przypomnienie marzec 2026r.

                 Marzec jest dla nas miesiącem szczególnym, wypełnionym zadumą i wdzięcznością za życie dwojga niezwykłych ludzi, którzy całe swoje serce oddali walce o godność drugiego człowieka. 3 marca mija pierwsza rocznica odejścia śp. Urszuli Dudko - naszej drogiej Wiceprezes, która od 1999 roku, najpierw w Białymstoku, a potem w Zarządzie Głównym, z niezwykłą pasją budowała fundamenty Stowarzyszenia. Urszula była postacią nietuzinkową wybitną historyczką, której prace badawcze i naukowe ceniono od Unii Europejskiej po uniwersytety w Stanach Zjednoczonych i Izraelu.

                 Jako szanowany wykładowca i lojalny współpracownik, wnosiła w nasze szeregi nie tylko ogromną wiedzę, ale przede wszystkim ciepło i empatię. Walczyła o to, by w chłodnym systemie ochrony zdrowia pacjent nigdy nie czuł się anonimowy, by jego prawo do intymności, informacji i godności było święte.

                 Zapamiętamy ją nie tylko jako niezłomną działaczkę, ale jako wspaniałą współpracownicę, Żonę, Matkę i Kobietę, która potrafiła budować mosty tam, gdzie inni stawiali mury.

               Zaledwie kilka dni później, 15 marca, nasze myśli biegną ku śp. Adama Sandauer. To jemu zawdzięczamy fakt, że w Wolnej Polsce głos pacjenta w ogóle zaczął być słyszalny. Doktor fizyki o duszy społecznika jako założyciel i pierwszy przewodniczący Stowarzyszenia Pacjentów „Primum Non Nocere", stał się głosem tych, których los boleśnie doświadczył przez błędy medyczne.

               Adam Sandauer nie tylko stworzył instytucję niosącą pomoc poszkodowanym, ale przede wszystkim nauczył nas, że sprawiedliwość i pomoc ofiarom są najwyższą wartością społeczną. 

               Dzięki jego determinacji powstały instytucje niosące pomoc poszkodowanym, a głos pacjenta stał się słyszalny w procesie tworzenia prawa.

               Dziedzictwo, które pozostawili po sobie śp. Urszula Dudko i Adam Sandauer, jest dla nas nieustającym zobowiązaniem do kontynuowania ich misji na rzecz humanitarnej i sprawiedliwej ochrony zdrowia.

Choć obojga nie ma już wśród nas, ich praca i poświęcenie żyje w każdym uratowanym pacjencie i w każdej zmianie na lepsze w systemie opieki zdrowotnej.

Pozostają w naszych sercach jako wzory niezłomności i miłości do bliźniego.
Cześć Ich świetlanej pamięci.

Zbigniew Dudko
_________________________________________________________________________